BORSTVERGROTING

Een borstvergroting kan plaatsvinden met een borstprothese of met lichaamseigen vet. Beide procedures worden apart besproken.

Borstvergroting met een borstprothese

Borstprothesen bestaan altijd uit een uitwendig omhulsel bestaande uit vaste silicone met een ruw of een glad oppervlak. De vulling kan uit 2 verschillende stoffen bestaan, nl. uit fysiologisch serum of siliconengel.
1. Cohesieve siliconengel:
Een voordeel van siliconen is dat het soepeler aanvoelt, een nadeel is dat het kan migreren in de borst bij ruptuur van de prothese, alhoewel door dit tegenwoordig minimaal is vergeleken bij de oudere prothesen waarbij de vulling veel meer vloeibaar was.
2. Fysiologisch serum:
Voordeel is absolute veiligheid, nadeel is dat deze prothese minder natuurlijk kan aanvoelen.

Er bestaan verschillende modellen in borstprothesen, nl rond gevormde prothesen of anatomisch gevormde prothesen waarbij de vorm meer op een druppel lijkt. Anatomisch gevormde prothesen zijn meestal duurder dan ronde prothesen. Welke prothese geplaatst zal worden, is per individu verschillend. Dit wordt altijd in overleg met de chirurg bepaald.

De borstprothesen kunnen geplaatst worden:
1. Tussen de borstklier en de borstspier
2. Achter de borstspier en de borstklier
Dit is afhankelijk van de anatomische situatie en is per persoon verschillend. In overleg met de chirurg wordt gekeken wat het beste resultaat zal geven.
Plaatsing voor de borstspier is minder pijnlijk, maar het beoordelen van een borstfoto (mammografie) kan moeilijker zijn. Plaatsing achter de borstspier is pijnlijker, maar geeft meestal een betere bedekking en vergrote kans op soepele borsten (minder kans op kapselcontractuur).

Het inbrengen van de prothesen kan op 3 manieren gebeuren:
1. via de oksel met de endoscoop (axillair)
2. via een incisie op de rand van de tepelhof (periareolair)
3. via een incisie in de plooi onder de borst (inframammair)
Ook dit wordt in onderling overleg bepaald.

Een borstvergrotende ingreep is een operatie die een zeer mooi resultaat geeft bij de overgrote meerderheid van de patiënten. Bij elke chirurgische ingreep zijn echter complicaties en/of nadelen mogelijk. Onmiddellijke postoperatieve complicaties kunnen zijn nabloeding, bemoeilijkte wondgenezing en infectie. Deze complicaties komen gelukkig zelden voor.

Complicaties op de lange termijn kunnen zijn:
1. Verminderde gevoeligheid in de tepel, alhoewel dit zelden is en meestal tijdelijk van aard.
2. Lekkage van de borstprothese, alhoewel de kwaliteit van de borstprothesen tegenwoordig zodanig is dat deze zeker 15 jaar of langer kunnen meegaan.
3. Kapselvorming door overmatige litteken aanmaak rond de prothese, dit kan een verharding van de prothese met zich meebrengen met een niet-natuurlijke positie van de borst. In extreme gevallen kan er een kapselcontractuur ontstaan, waarbij de borst als het ware een harde bal wordt die ook zeer pijnlijk kan zijn, zodat de prothese moet worden verwijderd. De kans hierop is echter zeer klein.
4. Malpositie van de prothese. Bij een aantal uitzonderlijke gevallen kan de prothese na verloop van tijd zich gaan verplaatsen. Ook dit wordt zeer weinig gezien vooral bij de tegenwoordig gebruikte prothesen met een ruw oppervlak.

Tenslotte dient erop te worden gewezen dat een borstvergroting een esthetische ingreep is, waarvoor vrijwel nooit terugbetaling voorzien is van het ziekenfonds en ook niet bij de hospitalisatieverzekeringen.

De ingreep vindt plaats onder algemene verdoving. Vrijwel steeds kan een dagopname volstaan, dus opname 's morgens en ontslag 's avonds, indien opvang voorzien is thuis. Soms kan 1 overnachting in het ziekenhuis nodig zijn, omwille van de postoperatieve ongemakken, bv pijn of misselijkheid tengevolge van de verdoving.

706.jpg img

Voorbeeld van een siliconen borstprothese

 

Borstvergroting met lichaamseigen vet

Hiervoor verwijzen wij u graag naar het onderwerp lipofilling, terug te vinden in het hoofdmenu hiernaast en ook naar de website over lipofilling, www.lipofilling.com.